niedziela, 5 września 2010

Psalm Dobrej Woli (2)

Wszystko nam dałeś, co dać mogłeś, Panie!

Gdyśmy zstąpili z życia Kapitelu

W porozbiorowej doliny otchłanie,

Zmarłych żywymiś trzymał na walk polu!

Choć nas nie było, przecieśmy bywali

Ponadgrobowo - choć w grobie złożeni -

Na bojowiska każdego przestrzeni

Z orłem ze srebra i szablą ze stali!

Do serc, wsmętnionych w cierpienia czyscowe,

Wlewałeś bicie śród nicestwa nowe -

Wiecznieś nas kąpał w jakiejś dziwnej cnocie -

Wrzkomo z nas trupy - a Duchy w istocie. -

Co elektrycznych nadziemnych strumieni,

Wszystkieś zgromadził wokół naszych cieni,

By nam powrotne, wstające z mogiły,

Na wstyd Europie - ciało uiskrzyły!

Teraz gdy rozgrzmiał się już sąd Twój w niebie

Ponad lat zbiegłych dwoma tysiącami.

Daj nam, o Panie, świętymi czynami

Śród sądu tego samych wskrzesić siebie!
Zygmunt Krasiński (1812 - 1859)
http://literat.ug.edu.pl/psalmy/0005.htm

niedziela, 29 sierpnia 2010

Psalm Dobrej Woli (1)

Wszystko nam dałeś, co dać mogłeś, Panie,

Z skarbu wiecznego miłościwej łaski!

Tysiącoletnie dałeś panowanie,

Ubrane w śnieżne, przechrześciańskie blaski

Nadeuropejskiej cnoty! -Twego Syna

Dałeś nam pierwszym w świeckie wpoić dzieje -

Z Polski - ojczyzna w przeszłości jedyna,

Co z piersi miłość, a nie rozbój, sieje;

Co mieczem - tylko świat ewanieliczy,

Gardzi grabieżą - nie garnie zdobyczy -

Spaja się z braćmi - a dumnych roztrąca,

Lecz i tych jeszcze w jawnym świetle słońca!

Teraz gdy rozgrzmiał się już sąd Twój w niebie.

Ponad lat zbiegłych dwoma tysiącami,

Daj nam, o Panie, świętymi czynami

Śród sądu tego samych wskrzesić siebie!


Zygmunt Krasiński (1812 - 1859)
http://literat.ug.edu.pl/psalmy/0005.htm

niedziela, 27 czerwca 2010

... szukam bratniej duszy

Nieraz, pijąc ciszę, szukam bratniej duszy...
Bez jednego słowa, bez głosu, bez dźwięku,
Bez szumu, szelestu, szmeru, szeptu, jęku
Zamykam swe oczy... czas się nie poruszy...

Wtem, jakby z oddali, dziwnie znany słyszę
Rytm; lecz już po chwili wiem, iż to jest bicie
Serca mego, które mówi do mnie: "Życie!
Życie twe trwać będzie póki słyszysz... ciszę".

(Jerzy Struk "Jesteśmy", 1997)

piątek, 25 czerwca 2010

... wszystko co Tobie oddane

jestem zgodą na nicość
radosnym cichym TAK
kocham swe nieistnienie
odnalezione w Tobie
kocham swą słabość codzienną
którą na ołtarz Twój składam

- wszystko co Tobie oddane
miłością w miłość przemieniasz

sierpień 1993

(S. Maria od Jezusa Miłosiernego "Miłość trwa nad nami", s.53)

poniedziałek, 14 czerwca 2010

Twoje Słowo Boże ...

Pójdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni
i uginający się pod ciężarem,
a Ja wam dam wytchnienie.
Mt 11, 28

Twoje Słowo Boże jest moim Pancerzem
Oraz wiecznym tlenem, który serce poi
Kocham Ciebie Chryste, bo żyję, gdy wierzę
Dusza moja w Prawdzie stanąć się nie boi.

Od dziecka mnie łaską obdarzyłeś swoją
Dziękuję Ci Boże, iż byłeś tak blisko!
Rany mi cudownie same się już goją
Ufam... bo oddaję Tobie Chryste wszystko!

(Jerzy Struk "przed... Po..." , s. 83)

niedziela, 11 kwietnia 2010

Modlitwa za Ojczyznę o. Piotra Skargi

Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Maryi Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła imieniowi Twemu,
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący, wieczny Boże,
wzbudź w nas szeroką i głęboką miłość
ku braciom i najmilszej matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego
na sługi Twoje, rządy naszego kraju sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym
mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen

sobota, 31 października 2009

Ukrzyżowany Jezus, zbawienie świata

Wszystkie członki Twojego ciała
Zostały umęczone i potłuczone dla nas,
Złożyłeś je w ofierze Bogu
Jako Hostię żywą, czystą, przyjemną:
Trudno było jaśniej, bardziej doskonale
Udowodnić nam Twoją wielką miłość do nas.
Jednakże chciałeś jeszcze
Otworzyć nam, pokazać nam otwarcie,
Samo sanktuarium miłości,
Szkatułkę mistyczną, w której skarb ten jest schowany.
Otworzyłeś nam swoje serce,
Abyśmy na własne oczy ujrzeli
Skąd wyszło wszystko to,
Co dla nas uczyniłeś.
Niczego nie zachowałeś dla siebie,
Oddałeś wszystko,
Nawet serce.
Mówisz do każdego człowieka:
"O człowieku, spójrz i zobacz
Oto wszystko, co uczyniłem,
Oto wszystko, co przecierpiałem dla waszego zbawienia!"

(Jean-Juste Lansperge, 1489-1543)