MEDYTACJE NAD KSIĘGĄ RODZAJU

1. Pierwszy Widzący

"W Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy"-
mówi Paweł na ateńskim Areopagu-

Kim jest On?
Jest jak gdyby niewysłowiona przestrzeń, która wszystko ogarnia-

On jest Stwórca:
Ogarnia wszystko powołując do istnienia z nicości
nie tylko na początku, ale wciąż.
wszystko trwa stając się nieustannie-
"Na początku było Słowo i wszystko przez Nie się stało".
Tajemnica początku rodzi się wraz ze Słowem, wyłania się ze Słowa.

Słowo- odwieczne widzenie i odwieczne wypowiedzenie.
Ten, który stwarzał, widział- wiedział, "że było dobre",
widział widzeniem różnym od naszego,
On- pierwszy Widzący-
Widział, odnajdywał we wszystkim jakiś ślad swej istoty, swej pełni-
Widział: Omnia nuda et aperta sunt oculis Eius- /Wszystko odkryte i odsłonięte jest przed Jego
Nagie i przejrzyste- oczami/
Prawdziwe, dobre i piękne-

Widział widzeniem jakże innym niż nasze.
Odwieczne widzenie i odwieczne wypowiedzenie:
"Na początku było Słowo i wszystko przez Nie się stało",
wszystko, w czym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy-
Słowo, przedziwne Słowo- słowo przedwieczne, jak gdyby próg niewidzialny
wszystkiego co zaistniało, istnieje i istnieć będzie.
Jakby Słowo było progiem.

Próg Słowa, w którym wszystko było na sposób niewidzialny,
Odwieczny i boski- za tym progiem zaczynają się dzieje!

Stoję przy wejściu do Sykstyny-
Może to wszystko łatwiej było wypowiedzieć językiem "Księgi Rodzaju"-
Ale Księga czeka na obraz.- I słusznie. Czekała na swego Michała Anioła.
Przecież ten ,który stwarzał,"widział"- widział, że "było dobre".

"Widział", a więc Księga czekała na owoc "widzenia".
O ty, człowieku, który także widzisz, przyjdź-
Przyzywam was wszystkich "widzących" wszechczasów.
Przyzywam ciebie, Michale Aniele!

Jest w Watykanie kaplica, która czeka na owoc twego widzenia!
Widzenie czekało na obraz.
Odkąd Słowo stało się ciałem, widzenie wciąż czeka.

Stajemy na progu Księgi.

Jest to Księga Rodzaju- Genesis.
Tu, w tej kaplicy, wypisał ją Michał Anioł
nie słowem, ale bogactwem spiętrzonych kolorów.

Wchodzimy, żeby odczytać,
od zdziwienia idąc ku zdziwieniu.

Tak więc to tu- patrzymy i rozpoznajemy
Początek, który wyłonił się z niebytu
posłuszny stwórczemu Słowu;
Tutaj przemawia z tych ścian.
A chyba potężniej jeszcze przemawia Kres.
Tak, potężniej jeszcze przemawia Sąd.
Sąd, ostateczny Sąd.
Oto droga, którą wszyscy przechodzimy-
każdy z nas.

Jan Paweł II

TRYPTYK RZYMSKI cd.

STRUMIEŃ

2. Źródło

Zatoka lasu zstępuje
w rytmie górskich potoków...
Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono musi tu gdzieś być-
Gdzie jesteś, źródło?...Gdzie jesteś, źródło?!

Cisza...
Strumieniu, leśny strumieniu,
odsłoń mi tajemnicę
swego początku!

(Cisza- dlaczego milczysz?
Jakże starannie ukryłeś tajemnicę twego początku.)

Pozwól mi wargi umoczyć
w źródlanej wodzie
odczuć świeżość,
ożywczą świeżość.

Jan Paweł II

TRYPTYK RZYMSKI

STRUMIEŃ

Ruah
Duch Boży unosił się nad wodami...

1. Zdumienie

Zatoka lasu zstępuje
w rytmie górskich potoków
ten rytm objawia mi Ciebie,
Przedwieczne Słowo.
Jakże przedziwne jest Twoje milczenie
we wszystkim, czym zewsząd przemawia
stworzony świat...
co razem z zatoka lasu
zstępuje w dół każdym zboczem...
to wszystko, co z sobą unosi
srebrzysta kaskada potoku,
który spada z góry rytmicznie
niesiony swym własnym prądem...
-niesiony dokąd?

Co mówisz górski strumieniu?
w którym miejscu ze mną się spotkasz?
ze mną, który przemijam-
podobnie jak ty...
Czy podobnie jak ty?

(Pozwól mi się zatrzymać-
pozwól mi się zatrzymać na progu,
oto jedno z tych najprostszych zdumień)
Potok się zdumiewa, gdy spada w dół
i lasy milcząco zstępują w rytmie potoku
-lecz zdumiewa się człowiek!
Próg, który świat w nim przekracza,
jest progiem zdumienia.
(Kiedyś temu właśnie zdumieniu nadano imię "Adam".)

Był samotny z tym swoim zdumieniem
pośród istot, które się nie zdumiewały
-wystarczyło im istnieć i przemijać.
Człowiek przemijał wraz z nimi
na fali zdumień.
Zdumiewając się, wciąż się wyłaniał
z tej fali, która go unosiła,
jakby mówiąc wszystkim wokoło:
"zatrzymaj się- masz we mnie przystań"
"we mnie jest miejsce spotkania
z Przedwiecznym Słowem"-
"zatrzymaj się, to przemijanie ma sens"
"ma sens...ma sens...ma sens!"

Jan Paweł II 14.09.2002 r

chronię się w Twoim Imieniu

chronię się w Twoim Imieniu

by spocząć w Jego Cieniu

ucichnąć w Jego Milczeniu

ból dzielić w Jego Cierpieniu

i spłonąć w Jego Płomieniu

- Jezu, Najwyższe Imię

16 grudnia 1992 r.

(S. Maria od Jezusa Miłosiernego (1962-2001)
"Miłość trwa nad nami", s. 128)

pokora

pokora

- to taki zachwyt

nad Twoim pięknem Panie

że już dla siebie

we własnym sercu

miejsca nie stanie

8 lutego1990 r.

(S. Maria od Jezusa Miłosiernego (1962-2001)
"Miłość trwa nad nami", s. 114)

zamieszkaj we mnie Panie

zamieszkaj we mnie Panie

rozpakuj się rozlokuj

ja dam Ci serca cztery katy

a Ty mi daj swój pokój...

2 stycznia 1996 r.

(S. Maria od Jezusa Miłosiernego (1962-2001)
"Miłość trwa nad nami", s. 143)

Zapraszamy na nową stronę!

Kochani!
Wchodzimy w Nowy Rok z nową stroną naszego bloga.
Ta strona ma nazwę: "Chrześcijańska psychoterapia - Федор Василюк"

http://przezmaryje.blogspot.com/

Gorąco zapraszamy do czytania na tej stronie kolejnych fragmentów wykładu pod tytułem "Spowiedź i psychoterapia".

Autor odpowiada na pytanie :"co doświadczenie współczesnej psychoterapii może nam dać w procesie spowiedzi i żalu za grzechy."

Wykład ten był skierowany do duchownych rosyjskiej prawosławnej cerkwi i innych uczestników dorocznej konferencji Diecezji Surożskiej w Wielkiej Brytanii, w 2000 roku.

Wejść na stronę "Chrześcijańska psychoterapia - Федор Василюк" można z dowolnej strony bloga poprzez klikniecie w nazwę w rubryce "Inne strony bloga"